Wat ik, en jij misschien ook, nog kan leren van The Voice Senior.

We waren net terug van onze vakantie. 2000 Kilometer gereden in 2 dagen. We hebben het een keer gedaan, het ging prima en we doen het niet nog een keer.

Tot grote vreugde van onze zoon waren we precies op tijd thuis voor de eerste aflevering van The Voice Senior. Nu heb ik al heel wat edities van The Voice en The Voice Kids voorbij zien komen in de afgelopen jaren. Ik stond dus niet zo te springen om nu weer te beginnen aan een seizoen lang Voice kijken. De eerste audities heb ik gemist, ik was ‘lekker’ bezig met de was. Maar toen ik mee ging kijken was ik geraakt. Direct. Niet alleen door de goede stemmen, maar vooral door de verhalen van de kandidaten.

Dat je pas op je 63-ste gaat zingen terwijl je dit altijd hebt willen doen. Maar je bent de zorg in gegaan omdat je ouders van mening waren dat je met zingen je brood niet kon verdienen.

Dat je mee doet en het je niet uitmaakt of je nu wel of niet door de auditie komt, want je blijft gewoon zingen omdat je het zo fijn vindt om te doen. Dat je de erkenning van het publiek niet nodig hebt, want je doet waar je blij van wordt.

Dat je al succesvol was en er voor koos om voor je moeder te zorgen en je daardoor je eigen droom stop moest zetten. En niet alleen je eigen droom, ook die van de bandleden, hoe moet dat voelen?

 

Dat je, nu je 71 bent, toch wel je hart mag gaan volgen, toch?

 

Ik was geraakt, ontroert.

Omdat de een zich aangepast heeft en heeft voldaan aan de verwachtingen van zijn ouders, maar nu, na zijn pensioen, alsnog voor zichzelf kiest en is gaan zingen. Dit is wat hij altijd heeft willen doen en nu staat hij op dat podium en zingt de sterren van de hemel. Nu is het zijn tijd.

Of dat je gevoel van eigenwaarde en geluk niet afhangt van de waardering van anderen. Jij doet waar je blij van wordt en dat blijf je doen.

Dat je 71 bent en nu eindelijk helemaal jezelf bent.

De verhalen raakten me omdat ik het herken bij mezelf. Ik wilde ook zo graag voldoen aan de verwachtingen van mijn ouders. Studeren, een ‘goede’ baan, een nog betere baan. Terwijl ik mij tijdens mijn studie al niet thuis voelde op de opleiding. Maar ik ben opgevoed met overtuigingen zoals ‘je maakt af waar je aan begint’ en ‘zorg dat je altijd financieel onafhankelijk kan zijn’. Deze overtuigingen zitten zo diep in mij verankerd dat ik er ook nu af en toe nog last van heb. Wanneer mag ik wel met iets stoppen van mezelf? Hoe erg is het dat ik financieel niet meer hetzelfde inbreng als enige tijd geleden?

Willen we allemaal niet doen waar we blij van worden? En dat je gevoel van eigenwaarde, geluk en succes niet afhangt van de waardering of erkenning van anderen maar van jezelf? Dat je voelt dat wat je doet bij je past, dat je er plezier in hebt, dat je er goed in bent, dat je het gevoel hebt dat je een bijdrage levert, op wat voor manier dan ook. Hoe heerlijk zou dat zijn?

Het kan zijn dat je daarmee niet voldoet aan de verwachtingen van anderen. Is dat erg? Vind jij dat belangrijk?

 

Wat is het ergste dat je kan gebeuren als je gaat voldoen aan je eigen verwachtingen?

 

Lange tijd heb ik gedacht dat ik te oud was. Te oud voor een carrière switch. Te oud om nog een nieuwe carrière op te bouwen. Dat hield me tegen om voor mezelf te kiezen. Daardoor ging ik jarenlang door terwijl ik wist en voelde dat het voor mij veel beter zou zijn om iets anders te gaan doen.

Nu doe ik iets anders. Het past bij mij, ik ben er goed in, ik word er blij van. Oké, bloggen vind ik nog een dingetje, maar het coachen, het een stukje mee lopen met iemand die iets anders wil, daar word ik blij van. Dat is mijn bijdrage. Ik haal mijn voldoening uit de resultaten van een ander.

Hoe zit het met jou? Wil jij iets anders? Weet je niet wat je wilt? Durf je niet? Twijfel je aan jezelf? Wanneer kies jij voor jezelf? Is nu, jouw tijd?

Weet je niet waar je moet beginnen? Wil je dit niet alleen doen? Laat me je helpen. Dan zoeken we samen uit waar je goed in bent, waar je blij van wordt en wat bij jou past.

Bel of whatsapp mij. Mijn telefoonnummer is: 06 – 51 79 76 49. 
Of mail mijn. Mijn e-mail is info@barbaravandergiessen.nl.

Ik kijk er naar uit je te ontmoeten!

 

Ik hou zelf ook niet van spam en hou jouw gegevens voor mezelf.